Czajniki elektryczne przydatne są w każdym domu. Pozwalają one w bardzo krótkim czasie pozyskać gorącą wodę. A wiadomo przecież, że w niektórych przypadkach potrzeba nam takiej wody natychmiastowo. Mówimy tutaj o potrzebach osób starszych, o przygotowywaniu pokarmu dla niemowlaka, o błyskawicznym przyrządzaniu posiłku na szybko, jak na przykład zupka chińska, czy tez o zwykłym przygotowaniu herbaty. I to jest właśnie największa zaleta czajnika bezprzewodowego- błyskawiczność w gotowaniu i podgrzewaniu wody. Niestety, z przykrością musimy stwierdzić, że nie zawsze tak było. Pierwsze czajniki elektryczne były zbudowane troszeczkę inaczej niż dzisiejsze. Pierwsze modele składały się, podobnie, jak te współczesne, z dwóch części, jednej, do której wlewało się wodę, i drugiej, która była łącznikiem ze źródłem prądu. Gdzie więc ta różnica? Tkwi ona tam gdzie tkwił mankament pierwszych czajników- czyli w grzałce. Kiedyś znajdowała się ona w części dolnej- w części, która czerpała prąd i w której nie było wody. Taki sposób podgrzewania wody był dość długotrwały, jako że grzałka nie znajdowała się w samej gotowanej wodzie. Na innowację wpadł Arthur Large, który to zaproponował, aby izolowane przewody elektryczne znajdowały się wewnątrz miedzianej rurki, co w skutkach dało bardzo pozytywny i zadowalający dla wszystkich dotychczasowych i potencjalnych użytkowników efekt. Woda gotował się szybciej.

Dzisiaj czajników elektrycznych mamy "do wyboru, do koloru". Dosłownie. Różne firmy produkujące tego typu sprzęt dbają o to, aby ciągle zadziwiać klienta- kolorem, kształtem i innymi dodatkowymi funkcjami. Dzięki Bogu nie żyjemy w "erze grzałki w podstawie"!